SAAT ZAMANI GÖSTERİR, ZAMAN KİMİN NE OLDUĞUNU GÖSTERİR
M.Nuri Alpaslan
Hayatın içinde hepimiz birileriyle karşılaşır, birileriyle yol yürürüz. Kimi zaman dostluklar kurar, kimi zaman ortak hedefler için mücadele eder, kimi zaman da insanlara güvenerek hayatımızda yer açarız. İlk tanıştığımız günlerde herkes iyi görünür. Herkes doğru sözler söyler, güzel cümleler kurar, samimiyetini göstermeye çalışır. Fakat hayatın gerçeği şudur ki; insanı sözleri değil, zaman içinde ortaya koyduğu davranışları anlatır.
Saatler durmadan çalışır. Dakikaları, saatleri, günleri gösterir. Bir günün ne zaman başladığını, ne zaman bittiğini bize bildirir. Ancak zamanın yaptığı iş bundan çok daha büyüktür. Zaman sadece geçip gitmez; aynı zamanda insanları sınar, ilişkileri sınar, dostlukları sınar ve karakterleri ortaya çıkarır. Bugün kendisini olduğundan farklı göstermeyi başaran bir insan olabilir. Fakat zamanın önünde uzun süre rol yapmak kolay değildir. Er ya da geç gerçek kişilik ortaya çıkar.
İnsanların gerçek değeri bollukta değil, yoklukta anlaşılır. Makamdayken etrafında kalabalık olanların, makam gittiğinde yanında kaç kişinin kaldığına zaman karar verir. Güçlü günlerde dost görünenlerin, zor günlerde nasıl davrandığını zaman gösterir. Bir insanın sadakati, menfaatlerin kesiştiği yerde değil; menfaatlerin bittiği yerde belli olur. Çünkü çıkarın olduğu yerde birçok kişi dost gibi görünür. Asıl dostluk, hiçbir karşılık beklemeden yanında durabilmektir.
Toplum hayatında da durum farklı değildir. İnsanlar bazen güzel konuşanlara, etkileyici cümleler kuranlara, büyük vaatlerde bulunanlara hemen inanabilir. Oysa tarih bize göstermiştir ki, kalıcı olan sözler değil, yapılan işlerdir. Bir insanın karakteri de, bir yöneticinin başarısı da, bir dostun samimiyeti de zamanın süzgecinden geçmeden tam olarak anlaşılamaz.
Zaman sabırlı bir öğretmendir. Kimseyi aceleyle yargılamaz, kimseyi hemen ödüllendirmez. Sessizce akar ve herkesin gerçek yüzünü ortaya çıkarır. Bugün gizlenen bir niyet, yarın bir davranışta kendini gösterir. Bugün fark edilmeyen bir iyilik, yıllar sonra insanların hafızasında yer eder. Aynı şekilde bugün alkışlanan bir yanlışın da gerçek sonucu yine zamanla ortaya çıkar.
Sonuç olarak, hayatın en adil hakemi zamandır. Ne makamın etkisinde kalır ne servetin, ne de gösterişin. Herkese aynı şekilde yaklaşır ve sonunda herkesi olduğu gibi ortaya koyar. Bu yüzden bazen sabretmek, beklemek ve zamana fırsat vermek gerekir. Çünkü saat zamanı gösterir; zaman ise kimin ne olduğunu gösterir.
